Stadsparochie St. Martinus - Nieuws: Vastentijd: Zo lief heeft God de wereld gehad

Woord van de Deken

Vastentijd: Zo lief heeft God de wereld gehad

12-2-2026, door: De redactie
  • Vastentijd: Zo lief heeft God de wereld gehad

Beste parochianen,  beste lezers,

Na de feestelijke, zorgeloze en uitgelaten dagen van Vastenavond, breekt met het ontvangen van het askruisje, de tijd van 40 dagen van verinnerlijking aan. Pas op de plaats maken, stil worden en in eenvoud solidair worden met medemensen in diepste nood.

Er zijn nogal wat mensen die hard geslagen worden door het leven, die óók door menselijk toedoen in onmenswaardige omstandigheden zijn. Bitter armen, mensen door oorlogsgeweld in bittere kou. Machthebbers, beter gezegd dictators, die met voorbijgaan van elk mensenrecht de wereld willen verdelen. Hoewel het nog nooit heel goed ging, vraag je je nu af: waar gaat die wereld naartoe.

In het Grieks staat er voor wereld: Kosmos. Dat woord betekent allereerst: sieraad, juweel, kunstwerk. Een passend woord voor de schepping. Dat komt bij God altijd het eerste op als Hij aan de wereld denkt. Het is het kunstwerk van zijn handen, zijn schitterende schepping, een sieraad een juweel. Maar nu is die wereld bepaald geen prachtwereld meer. We horen en zien beelden van oorlog, vernietiging, puinhopen vluchtende angstige mensen. Grote rampen als aardverschuivingen. De wereld van jaloezie,  haat, bedrog, moord en oorlog. De wereld waarop wij schelden en over kunnen klagen. En die we toch met elkaar in stand houden. Kan ik daar wat aan doen? Jazeker zelfs de kleinste keuzes die wij maken dragen bij tot nog meer ellende of tot een ommekeer. Het woord wereld heeft eerst zo’n prachtige betekenis, maar allengs heeft het ook een negatieve bijklank gekregen. Een wereld van leed en ellende, een wereld van ongerechtigheid. Een wereld waarvan God alleen maar kan huiveren.

En wat is nu het grote wonder? Dat God niet komt met een oorlogsverklaring, maar met een liefdesverklaring. God zegt toch voluit: “Ja” tegen deze wereld. Hij verklaart die geschonden wereld zijn liefde. God blijft in deze wereld toch zijn kosmos, zijn kunstwerk zien. Hij kijkt dóór de slijklaag heen en ziet daaronder de parel, die Hij koste wat kost, behouden wil.

De veertigdagentijd is een tijd van bezinning en ommekeer. Even al dat hectische achter ons laten, dat hectische houdt tegen dat wij kunnen nadenken. en tot bezinning komen. Altijd lawaai om ons heen, negens tijd voor! Laat ons tijd vrijmaken om na te denken, om tot verwondering te komen en tot gebed. Een tijd van soberheid en meer aandacht voor de medemens, vooral de medemens in nood. We kunnen wel het klatergoud en het geschreeuw van de reclame achternalopen. Maar dat voert niet tot geluk. Dan blijft er op de kruispunten en dwarswegen van het leven alleen leegheid over. Dan sta je daar weerloos en met lege handen. Zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij zijn eniggeboren Zoon heeft gezonden, om ons tot ommekeer te brengen. Daarvoor heeft Hij lijden en dood doorstaan.

Veertig dagen worden ons gegeven vanaf Aswoensdag. Veertig dagen waarin we aan de vastenactie mee kunnen doen. Elders 't Kerkepäörtje van februari 2026 vindt u daar informatie over. Eerlijk delen met hen die niets hebben, hen op weg helpen naar zelfhulp. Geven van je overvloed kan zelfs iets neerbuigends hebben. Vastenactie wil zeggen: je moet dat merken. Het moet pijn doen. Dan is het pas eerlijk delen. Die veertig dagen worden ons ook gegeven om tijd vrij te maken om onze relatie met God aan te halen. Tijd vrijmaken voor de viering van de Sacramenten m.n. de Eucharistie, tijd voor het gebed en overweging. Van God is er een ondubbelzinnig “Ja” tegen ons mensen. Zeggen wij ondubbelzinnig “Ja” tegen God? In die geest wens ik u een gezegende Veertigdagentijd toe.

Hartelijke groet, Pastoor-deken J H W Spee  

Filteren

Op kerk

Op type nieuws

Archief